Black History Month met Glenn Weisz

CANIDREAMS eigen Glenn Weisz over gelijke kansen en Black History Month

Glenn Weisz is geboren en getogen in de Delftse Gillisbuurt in de Buitenhof. Hij studeerde Civiele Techniek aan de TU Delft, letterlijk nog geen drie kilometer vanaf de wijk waar hij opgroeide. En toch voelt het alsof er een figuurlijke muur tussen die twee werelden staat. Die muur wil hij doorbreken. Hij wil een stem geven aan mensen die hun stem nog niet hebben ontdekt en het eerlijke verhaal vertellen. Want wanneer groepen worden weggezet als kansloos, minder, of simpelweg als “probleemjongeren”, dan staat hij op om te vragen: ‘Wat bedoel je precies? En vanuit welke vooringenomenheid praat je exact?

Van jongs af aan zag Glenn hoe kansen ongelijk verdeeld zijn. Zijn gezin en huishouden waren stabiel en liefdevol, maar hij had vrienden bij wie dat thuis niet altijd het geval was. Daarnaast groeide hij op in een familie waar onderwijs en ondernemerschap in het bloed zit. De Glenn Weisz-school, die in Suriname door zijn grootmoeder is gestart, draagt de naam van zijn vader. Zijn grootmoeder was één van de eerste zwarte vrouwelijke ondernemers binnen het privé-onderwijs in Suriname en heeft de school veertig jaar lang geleid. Dat bracht hem het diepe besef bij dat - alhoewel we niet allemaal gelijk zijn - we wel gelijkwaardig zijn als mensen; dat ongeacht je startpositie, iedereen dezelfde kansen verdient.

Toch zag hij dat vrijwel alle jongens van kleur waar hij mee studeerde op de TU, net als hijzelf, niet meer dan een mavo-advies hadden gekregen op de basisschool. Glenn: ‘Dit is nu meer dan 30 jaar geleden. Helaas geldt vandaag de dag nog steeds dat het systeem te vaak talent niet erkent en herkent, met structurele onderadvisering als gevolg.’

De boomerang van opa

Zijn drang om impact te maken werd verder gevoed door een bijzondere ervaring. Voor Glenn draait alles om één principe dat hij van zijn opa leerde: ‘Het leven is simpel. Je gooit boomerangs uit — wat je eruit gooit, komt terug. Negativiteit komt terug, positiviteit ook. Misschien niet in dit leven, want soms duurt het even. Maar het gebeurt altijd, dus wees je bewust van wat je de wereld in werpt.’

Tijdens zijn studietijd liep hij stage in Nepal en bouwde hij met 4 andere studenten en de lokale gemeenschap een ziekenhuis aan de voet van de Himalaya. Ze leefden alsof ze 500 jaar terug in de tijd waren gegaan: water haalden ze uit een waterput, koken deden ze op hout, er waren minimale voorzieningen. Maar toen ze vertrokken, bood het ziekenhuis jaarlijks zorg aan 5000 mensen uit de nabije omgeving en werden er 50 vroedvrouwen opgeleid. Zes jaar later, in 2007, was hij op een verjaardag van een oud-studiegenoot in Rotterdam. Er kwam een vrouw naar hem toe, die vroeg of hij Glenn was — degene die had geholpen een ziekenhuis in Nepal te bouwen. Ze vertelde dat zij daar een school had gebouwd, maar tuberculose had opgelopen. En… Dat ze dankzij dát ziekenhuis nog leefde. Zonder dat gebouw had ze het waarschijnlijk niet kunnen navertellen.

Dat moment veranderde alles. Glenn wist toen: er is veel meer mogelijk. Impact kan groot zijn, zelfs als je het zelf niet altijd ziet. Vanaf dat moment baseerde hij elke keuze op één vraag: Waar kan ik een verschil maken?

Hoewel hij in de engineering aan mooie projecten werkte, voelde impact maken hier ver weg. Hij miste de connectie met mensen, met een community. Daarom begon hij voor zichzelf, werkte o.a. als consultant en docent aan de TU Delft en Erasmus universiteit— maar ook daar voelde hij zich soms als een artiest die voor het verkeerde publiek stond. Er moest ergens een doelgroep zijn die méér voordeel kon halen uit wat hij te bieden had.

CANIDREAM? YES I CAN!

Op een dag zag Glenn het programma ‘Danny Zoekt Problemen’, waarin de Delftse wijk Buitenhof negatief in beeld kwam. Het raakte hem, want dat was zijn wijk. Zijn jeugdvriend Derrick Leeuwin was ook in de uitzending te zien, maar ze waren elkaar uit het oog verloren. Hij belde zijn goede vriend Dwight Lont op, vroeg hem een gesprek met Derrick te regelen — en zo werd CANIDREAM geboren: uit een wandeling van drie jeugdvrienden die iets terug wilden doen voor hun oude wijk.

CANIDREAM staat voor beweging creëren. Jongeren hun talenten laten ontdekken én benutten. Maar ook voor het spiegelen van de systemen die hen soms buitensluiten, of hun talenten structureel miskennen. Jongeren moeten zich bewust worden van hun eigen verantwoordelijkheid, evenzo geldt dat machtssystemen getransformeerd moeten worden tot inclusieve ecosystemen, waarin diverse talenten tot bloei kunnen komen. Want gelijke kansen zijn nog steeds niet vanzelfsprekend — denk aan jongeren die geen stage of afstudeerplek krijgen vanwege hun achternaam.

Juist hierom, het anno 2026 nog steeds ontbreken van gelijke kansen, is Black History Month extra belangrijk voor Glenn en zijn CANIDREAM-TEAM.

Gelijke kansen beginnen bij een eerlijk verhaal: Black History Month

Het idee voor Black History Month komt in de ogen van Glenn voort uit iets wat al heel lang wringt: in het Westerse onderwijs horen en leren we vooral over witte historische helden. De ontdekkers, de wetenschappers, de leiders — vrijwel allemaal worden ze vanuit één perspectief verteld. Maar waar blijft de rest van de geschiedenis? Waar zijn de stemmen, verhalen en beschavingen die deze wereld net zo goed hebben gevormd?

Het gaat hier niet om kleine dingen. Het gaat om een totale geschiedenis waarvan een deel is verzwegen, vergeten of onzichtbaar gemaakt. En juist die ontbrekende verhalen zijn cruciaal — zeker voor jongeren van kleur.

Voor veel jongeren begint hun geschiedenis bij pijn

‘Wanneer je jongeren van kleur vraagt naar hun geschiedenis, beginnen ze vaak bij het slavernijverleden. Bij hun voorouders die onmenselijk zijn behandeld, bij trauma’s die door generaties heen worden gevoeld. Dat verleden mag verteld worden — het moet zelfs. Maar het mag nooit het begin van hun verhaal zijn. Vóór de slavernij was er namelijk iets anders. Iets groots: beschavingen, koninkrijken, wetenschappers, leiders, filosofen. Jongeren moeten ook weten van de kings en queens die hele samenlevingen hebben opgebouwd. Van de rijkdom aan kennis die er al was, voordat kolonisatie de geschiedenis herschreef.’

‘Dit gaat over het dekoloniseren van gedachten,’ vervolgt Glenn. ‘De quote van de Nigeriaanse schrijfster Chinua Achebe verwoordt het zo treffend: “Until the lions have their own historians, the tale of the hunt will always glorify the hunter.” Het gaat dus over het herontdekken van verhalen die door anderen zijn weggelaten, omdat ze niet pasten in het beeld dat de kolonisator wilde neerzetten. Want, als jij je geschiedenis niet kent, kan iemand anders je makkelijker vertellen wie je bent — of wie je niet bent. En te vaak gebeurt dat om mensen kleiner te maken dan ze werkelijk zijn.’

‘Ga op zoek naar je eigen verhaal, zodat je er kracht en heling uit kunt halen,’ aldus Glenn.

Waarom deze verhalen nú verteld moeten worden

‘We leven in een tijd waarin “diversiteit” soms bijna als een scheldwoord wordt gebruikt,’ geeft Glenn aan. ‘Alsof er een keuze is tussen diversiteit of kwaliteit, met het impliciete en schadelijke idee dat je kwaliteit inlevert als je voor diversiteit kiest.’

De jongeren voelen dat. Ze groeien op in systemen waar ze soms niet worden gezien, niet worden geloofd of waar ze telkens weer moeten bewijzen dat ze wel degelijk talent hebben. Als we willen dat zij stappen vooruit kunnen zetten, moeten we hun wortels herstellen. Hun geschiedenis aanvullen met kracht, trots en perspectief. Want als je niet weet waar je vandaan komt, is het moeilijk om te zien hoe ver je kunt gaan.

‘Ga binnen jouw verhaal en jouw geschiedenis op zoek naar mensen aan wie je je kunt optrekken. Jouw helden.’ – Glenn Weisz

Over helden gesproken

Glenn heeft zelf een groot aantal helden. Sowieso zijn mentoren, gaf hij aan, waarvan zijn vader (Glenn Weisz sr.) een hele belangrijke is. Vooral als het gaat ‘using your voice’, ‘claiming your space’ en ‘acquiering access’.  Daarnaast denkt hij ook aan zijn dochtertje, dat hem vooral met haar onbevangenheid en ‘speaking truth to power’ inspireert.

Wat Black History Month met gelijke kansen te maken heeft

Black History Month — ontstaan in de Verenigde Staten en jaarlijks gevierd in februari — ontstond precies vanuit deze behoefte. Het werd geïnitieerd door historicus Carter G. Woodson, die zag dat de bijdragen van zwarte mensen systematisch uit boeken, musea en nationale verhalen werden weggeschreven. Hij vond dat als zwarte geschiedenis niet werd onderwezen, het nooit erkend zou worden als onderdeel van de Amerikaanse geschiedenis.

“Black History Month werd een beweging, geen maand.
Een podium om ruimte terug te eisen.
Een manier om trots door te geven in plaats van alleen trauma.”

Het gaat om meer dan alleen het herdenken van het slavernijverleden. Het gaat om het zichtbaar maken van eeuwen aan bijdragen, creativiteit, leiderschap, innovatie en veerkracht. Om het centraal zetten van verhalen die te lang op de achtergrond zijn geduwd.

Black History Month is, in essentie, een reminder dat:

• Geschiedenis niet begint bij slavernij;

• Gekleurde beschavingen rijk en complex waren;

• Verhalen die worden weggelaten minstens zo belangrijk zijn als verhalen die worden verteld.

Wanneer jongeren hun geschiedenis kennen — en dan ook echt de volledige geschiedenis — gebeurt er iets. Ze zien mogelijkheden die eerder onzichtbaar waren. Ze begrijpen dat hun verhaal niet begint met pijn, maar met kracht. En dát is waarom deze verhalen verteld moeten worden. Niet als aanvulling, maar als correctie.

Dit zodat geen enkele jongere ooit nog hoeft te twijfelen aan de waarde die al in hem, haar of hen zit. Zodat niemand anders ooit nog hun verhaal voor hen hoeft te schrijven.

‘Laat niemand jouw verhaal vertellen om jou je kleiner te laten voelen dan je bent.’ – Glenn Weisz
Meer weten over Glenn, Black History Month en gelijke kansen? Volg CANIDREAM dan via onze website en socials!